Maya!
CZERWONY FORT, NOWE DELHI LIPIEC 1945 R.
Kim są ci ludzie?
Mają nasze mundury. Nawet wyglądają jak nasi.
To dezerterzy.
- Dezerterzy? - Tak.
Uciekli i przyłączyli się do Japończyków.
Dlaczego?
Te gnojki chcą wyzwolić Indie.
Buntując się przeciwko własnej armii. Chore sukinsyny.
Ilu żołnierzy zwerbowali?
Podobno jakieś 50 tysięcy.
Pięćdziesiąt tysięcy!
Co się z nimi stanie?
A co ma się stać?
Rozstrzelają ich za zdradę.
ZAPOMNIANA ARMIA
Podczas gdy najpotężniejsze kraje walczyły w II wojnie światowej,
Indie próbowały wyswobodzić się spod jarzma Brytyjczyków.
Imperium Brytyjskie było wówczas u szczytu potęgi.
Indie, Birma i Singapur należały do ich kolonii.
Największą armią ochotników, jaka wzięła udział w II wojnie,
była armia brytyjsko-indyjska.
Miliony żołnierzy indyjskich walczyły po stronie Brytyjczyków na całym świecie.
SINGAPUR, ROK 1996
Tak, właśnie wylądował.
Nie wiem, nigdy go nie widziałem, ale babci na nim zależy.
Prosiła go, by nas odwiedził po przeprowadzce do Australii.
Wujku.
To czarna owca w rodzinie.
Wujku.
Muszę mu oddać swój pokój. Fatalnie.
Wujku. Amar.
Już jest.
Wujku!
Jestem Amar.
Syn Subhasha. Jest tam.
Wezmę to.
Tędy. Zapraszam.
Mam nadzieję, że nie jesteś zmęczony.
Wiesz, Amar, to wujek wymyślił mi imię.
Co?
Opowiadam ci coś. To wujek nazwał mnie Subhash.
To ładne imię. I co z tego?
I tak wszyscy nazywają go „Bubble”.
W drogę, do Delhi!
Muszę ci coś powiedzieć, wujku.
Babcia bywa...
w pełni świadoma, ale czasem jest...
Gdzie jest mój pokój?
Tutaj, wujku.
Ale...
Wybacz. To pokój Amara. Nigdy tu nie sprząta.
CZY BIRMA SIĘ ODRODZI?
PROTESTY STUDENTÓW DOPROWADZIŁY DO AGRESJI
Posłuchaj.
Babcia umiera, rozumiesz? Nie rób mi tego.
Ona kazałaby mi jechać.
Może i jest umierająca,
ale zna się na życiu lepiej od ciebie.
To szaleństwo! Chcesz jechać do Birmy? Tam jest wojna!
To tylko demonstracja studencka, tato.
Zwykli ludzie. Chcą zrobić coś dobrego.
Wiem. Mia pochodzi z Birmy. Ale to twoja była.
Nie chodzi o nią!
Nawet nie mam swojego pokoju!
Mamy kłopoty, a ty jeszcze sprowadziłeś tu rodzinnego dziwoląga.
Wujku... wszystko dobrze?
Tak. Idę się przejść.
Przejść?
Dokąd chcesz pójść? Nie zgubisz się? Iść z tobą?
Nie jadę do Birmy. Idę na spacer.
Co?
Co robisz?
No chodź.
O czym ty mówisz? Chcesz nim dokądś jechać?
- Tak. - Umiesz jeździć na motorze?
Tak.
Dlaczego tak bardzo chcesz jechać do Birmy?
Wiesz, co tam się dzieje?
Tysiące studentów wyszły na ulice.
Walczą o demokrację. Zmieniają bieg historii.
Dlaczego cię to interesuje?
Studiuję dziennikarstwo.
BBC organizuje konkurs dla reporterów.
Zwycięzca ma szansę
na roczny staż w BBC UK.
Wujku...
To, co mówiłem rano...
Nic się nie stało.
Jestem z tego dumny.
Z czego?
Z bycia rodzinnym dziwolągiem.
„To jest wojna. Mogę tu zginąć.
„Jestem żołnierzem. Jeśli zostanę męczennikiem, ojciec będzie ze mnie dumny.
„Udawałem żołnierza, a i tak awansowałem na oficera.
„Mimo to zawsze będę miał wątpliwości.
„Urmi, Singapur to wspaniałe miasto!
„Te wszystkie targowiska, tłumy ludzi i morze.
„Nawet Londyn nie może się z nim równać.
„Dlatego Brytyjczycy nazywają je
„Perłą Orientu”.
„Przyjedź tu po wojnie. Wszystko ci pokażę.
„Całuję, Surinder”.
Czytałam ten list tysiące razy.
Ale ty zniknąłeś.
Całkowicie zerwałeś z nami kontakt.
Ale teraz tu jestem. Nie dramatyzuj.
Mam milczeć, jak ty?
Czekam, aż się wytłumaczysz.
Dalej będziesz siedział cicho?
Musisz się od tego wszystkiego uwolnić.
Mamo, nie forsuj się tak.
Wujek tu zostanie. Możemy porozmawiać później.
Nim go tu ściągnęliście, dobrze to przemyślałam.
Singapur.
Syonan.
Cofnij się!
Japończycy nazwali Singapur „Syonan”.
Podczas II wojny światowej.
Zapytajcie go.
Opowiedz mi o sobie.
Teraz wiem, że byłeś już w Singapurze.
Opowiedz mi coś o tym.
Jaki był wtedy Singapur?
To część historii naszej rodziny, prawda, tato?
Historii?
Nie wszystkie jej karty są warte zapamiętania.
O niektórych lepiej zapomnieć.
Jak to?
Nie chcesz o tym mówić, trudno,
ale chyba sam w to nie wierzysz.
Wiesz coś o bitwie o Singapur?
Podczas II wojny?
Japończycy zaatakowali Singapur.
To była perła w brytyjskiej koronie.
Brytyjczycy przegrali tę bitwę.
Jacy Brytyjczycy?
Okra.
Wypróbowałem przepis mamy.
Kim oni byli? Kim była armia brytyjska?
To byliśmy my.
My byliśmy armią brytyjską.
Przed odzyskaniem niepodległości.
My, żołnierze indyjscy, zostaliśmy wcieleni do ich armii.
Mieliśmy być lojalni wobec... Anglii.
Około 2,5 miliona żołnierzy indyjskich walczyło w II wojnie po stronie Anglii.
Dwa i pół miliona?
Nie uczono nas o tym.
Bo naszą historię także napisali Brytyjczycy.
Podobno jest w Anglii miejsce pamięci
dla zwierząt, które walczyły wówczas w armii brytyjskiej.
Pamiętają, że pomagały im zwierzęta,
ale zapomnieli o Hindusach.
Masz swoją historię.
Wujku, chodź ze mną.
Idę się szykować.
Dokąd?
Miejsce pamięci o INA.
„Indyjska Armia Narodowa.
„W ostatnich miesiącach japońskiej okupacji Singapuru
„zbudowano tutaj Pomnik Nieznanego Żołnierza
„Indyjskiej Armii Narodowej.
„Lokalne oddziały INA powstały w 1942 r. z pomocą Japończyków.
„Ich celem było wyzwolenie Indii spod brytyjskiego panowania.
„Armia składała się głównie z jeńców z armii brytyjsko-indyjskiej.
INDYJSKA ARMIA NARODOWA
„Subhas Chandra Bose, który dowodził INA od 1943 r.,
„położył kamień węgielny pod ten pomnik w lipcu 1945 roku”.
4 LUTEGO 1942 R.
Mój oddział wysłano do Singapuru razem z wojskami brytyjskimi i australijskimi.
Japończycy mieli chrapkę na Singapur. Musieliśmy ich powstrzymać.
Wezwano nas do dowództwa.
Naloty nasilają się, co oznacza,
iż grozi nam atak na front północno-wschodni.
Jesteśmy gotowi, by powitać wroga.
Na froncie północno-zachodnim walczy 8. dywizja australijska
i 44. brygada indyjska.
Tam powinno być spokojniej.
Nie rób tego.
Tak?
A jeśli wróg nie dotrze do Singapuru od strony morza?
Przypominam, poruczniku, że Singapur to wyspa.
Tak jest, ale na północy,
naprzeciwko malajskiej dżungli, jest...
Nie zadawajcie głupich pytań.
Coś jeszcze czy mogę mówić dalej?
Działania wroga skupią się po tej stronie.
Musimy wzmocnić wschodnią flankę
w oczekiwaniu na atak od strony morza.
PŁN.-ZACH. CZĘŚĆ SINGAPURU NIEOPODAL PÓŁWYSPU MALAJSKIEGO
Cholerne dranie.
Wszyscy poza tobą uważają,
że pieprzone żółtki zaatakują od morza.
Nikt nas tu nie napadnie. Poza komarami.
Arshad, Japończykom nie można ufać.
Atak na Pearl Harbor był dwa miesiące temu.
Amerykanie też myśleli, że to za daleko,
że Japońce tam nie dotrą. Ale dotarli.
Dowódca ma rację.
Nie ma.
Spójrzcie. Plantacja kauczuku.
Kauczuk jak okiem sięgnąć.
Mały jeep by się nie przedarł, a co dopiero ciężarówka.
Nie dotrą tu.
A gdyby jednak dotarli?
Nie dotrą, Sodhi. Na pewno.
Jeśli to takie pewne, to po jaką cholerę nas tu wysłali
razem z tymi Australijczykami? Co mamy tu robić?
Łap, stary!
Mam pomysł.
Ale wstyd.
Sukinsyn!
Hej, frajerze!
Skoro wiedziałeś, że przegrasz,
to po co grałeś?
Nie byłem kapitanem drużyny krykieta w jakiejś brytyjskiej szkółce.
Grałem tylko w odbijanego na podwórku w Itawie.
To ty tu jesteś Brytolem. Więc graj.
Brawo!
Następnym razem wrócisz do domu sama.
7 LUTEGO 1942 R.
Biegnij! Zdobędziesz dwa punkty!
No, dawaj!
Szlag! To Japończycy! W nogi!
Uciekać!
Atakują nas! Biegnijcie po broń!
- Ruchy. - Szybciej!
Stanowiska bojowe!
Rozdzielić się!
Ukryć się w lesie! Wiejemy!
Straż!
Na ziemię!
Pal!
Na ziemię!
Następne!
Więcej dział!
Wycofać się!
Bitwa trwała tydzień.
Tydzień?
Z początku udało nam się utrzymać pozycje.
Ale potem... Japończycy zaczęli nadchodzić ze wszystkich stron.
9 LUTEGO 1942 R.
Churchill uznał bitwę o Singapur za...
„Największą porażkę w historii brytyjskiej armii”.
„Na tym etapie nie możemy myśleć
„o ratowaniu żołnierzy czy obywateli.
„Musimy walczyć do końca, za wszelką cenę.
„Walczymy bowiem o honor Imperium Brytyjskiego.
„Winston Churchill, premier Wielkiej Brytanii”.
„Największa porażka w historii brytyjskiej armii”.
13 LUTEGO 1942 R.
Arshad!
Zepchnijcie ich tam. Zaatakuję ich ze wzgórza.
Naprzód!
Wynoście się stąd!
Podczas wojny informacja także jest bronią.
Nie wiedzieliśmy, że armia wroga liczy 30 tysięcy żołnierzy.
Nas – Hindusów, Brytyjczyków i Australijczyków – było 90 tysięcy.
Japoński generał Yamashita o tym wiedział.
Ale Percival, generał brytyjski, nie wiedział, ilu jest Japończyków.
Kończy nam się jedzenie i amunicja.
Jeśli mamy kontratakować,
musimy dostać się do magazynów wody i żywności.
Naszym wojskom kończy się broń i amunicja.
Jeśli choć na chwilę przerwiemy ostrzał, Anglia nas zaatakuje.
Jeśli tak się stanie, stracimy impet.
Nie możemy kontratakować, dopóki jesteśmy ostrzeliwani przez ich artylerię.
14 LUTEGO 1942 R.
Naprzód!
Nasz atak na Singapur to wybieg.
Nie możemy pozwolić, by Anglicy się zorientowali.
Jeśli nie zaatakujemy,
znajdziemy się w sytuacji bez wyjścia.
Będziemy musieli się...
poddać.
Negocjujmy zawieszenie broni.
W przeciwnym razie będziemy musieli
się wycofać.
Obaj generałowie spotkali się w ruinach fabryki Forda, by zawrzeć porozumienie.
To była wojna nerwów.
My...
Poddajemy się bezwarunkowo.
Powiedzieli, że się poddają.
Imperium Brytyjskie po raz pierwszy ustąpiło pod naciskiem.
Na ziemię!
Naprzód!
Wstrzymać ogień!
Sir. Mówi Sodhi.
Ale...
Utrzymujemy pozycje. Odbiór.
Zrozumiałem. Odbiór.
Generał Percival się poddał.
Co ty bredzisz?
Mamy złożyć broń.
Co ty wygadujesz? Oszalałeś?
Generał Percival poddał się bezwarunkowo.
Mamy zrobić to samo.
Opuścić broń!
Trzydziestotysięczna armia japońska wzięła 90 tysięcy naszych w niewolę.
Nie dotykaj mnie!
Ty!
Co się gapisz?
Opuść głowę.
Arshad, opuść głowę. Nie patrz.
Zastrzelić!